Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 października 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 58/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 6 marca 2010 r. skarżący zakwestionował zgodność art. 159 ustawy
z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227,
ze zm.) z art. 2, art. 5, art. 64 ust. 2 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w Łodzi decyzją z 15 grudnia 2008 r. (nr EWU-9941/1) odmówił skarżącemu ponownego ustalenia
wysokości emerytury wojskowej oraz wypłacenia z tego tytułu kwot wyrównania wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w Łodzi – VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 22 maja 2009 r. (sygn. akt VIII U 48/09) oddalił
odwołanie wniesione od tej decyzji. Apelacja wniesiona od powyższego orzeczenia została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego
w Łodzi – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 13 listopada 2009 r. (sygn. akt III AUa 872/09). Sąd Najwyższy postanowieniem
z 15 kwietnia 2010 r. (sygn. akt IUK 54/10) odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Zdaniem skarżącego zmiana metody waloryzacji świadczenia emerytalno-rentowego, u której podstaw leży zaskarżony przepis, doprowadziła
do naruszenia zasady zaufania obywatela do państwa (zasady ochrony praw słusznie nabytych), zasady ochrony praw majątkowych
obywateli oraz prawa do zabezpieczenia społecznego po osiągnięciu wieku emerytalnego. Skarżący wskazuje także na naruszenie
zasady równości wobec prawa, wynikające z przyznania żołnierzowi – posiadającemu ten sam stopień wojskowy i zajmującemu analogiczne
stanowisko służbowe co skarżący – który przechodzi obecnie na emeryturę, znacznie wyższego świadczenia emerytalnego niż świadczenie
przysługujące skarżącemu. W ocenie skarżącego prowadzi to do jego dyskryminacji ze względu na czas aktywności służbowej i
wcześniejsze przejście na emeryturę.
Naruszenie prawa do zabezpieczenia społecznego upatruje skarżący w odebraniu ustanowionego wcześniej prawa do określonej metody
waloryzacji