Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 grudnia 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 58/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 22 lutego 2011 r. EL2 Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 740 § 1 i 2 ustawy
z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 45 ust.
1 oraz art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 32 i art. 2 Konstytucji.
Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Kontrahent skarżącej, inna spółka prawa handlowego, złożyła
– przed wszczęciem postępowania w sprawie – wniosek o zabezpieczenie roszczenia o zapłatę wynagrodzenia przez skarżącą. Postanowieniem
z 19 października 2010 r. (sygn. akt XX GCo 140/10) Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Gospodarczy – XX Wydział Gospodarczy oddalił
wniosek o zabezpieczenie. Na skutek apelacji wnioskodawcy Sąd Apelacyjny w Warszawie – VI Wydział Cywilny postanowieniem z
14 stycznia 2011 r. (sygn. akt VI ACz 2070/10) zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że udzielił uprawnionemu zabezpieczenia
roszczenia na określonych składnikach majątku skarżącej (rachunkach bankowych oraz prawach z papierów wartościowych i innych
instrumentów finansowych, a także przysługujących jej akcjach w wymienionych przez sąd spółkach).
Pismem z 21 stycznia 2011 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania
w celu wykonania zabezpieczenia. Skarżąca 28 stycznia 2011 r. wniosła na podstawie art. 742 § 1 k.p.c. o uchylenie prawomocnego
postanowienia, którym udzielono zabezpieczenia.
W ocenie skarżącej niekonstytucyjność art. 740 § 1 i 2 k.p.c. polegać ma na tym, że po pierwsze, wprowadzają do k.p.c. zasadę
postępowania zabezpieczającego, zgodnie z którą obowiązanemu nie doręcza się postanowienia sądu I instancji o oddaleniu wniosku
uprawnionego o udzielenie zabezpieczenia; po drugie, różnicują możliwość zaskarżenia postanowienia sądu I instancji przez
obowiązanego w zależności od treści