Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 kwietnia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 58/16 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 marca 2016 r. (data nadania) D., M. i R. Sz. (dalej: skarżący)
wystąpili o zbadanie zgodności art. 3989 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej: kpc) z art. 45
ust. 1 Konstytucji, a także z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną sformułowano w związku z następującą sprawą. 20 maja 2009 r. skarżący wystąpili do Sądu Rejonowego w
O. (dalej: Sąd Rejonowy w O.) o ustanowienie służebności przesyłu na należącej do nich nieruchomości, za co zażądali 133 600
zł tytułem jednorazowego wynagrodzenia. Postanowieniem z grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w O. ustanowił służebność na ich nieruchomości
za wynagrodzeniem w wysokości 49 125 zł. Od tego orzeczenia skarżący wnieśli apelację, którą Sąd Okręgowy w O. oddalił postanowieniem
z października 2014 r. 4 lutego 2015 r. skarżący złożyli do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną. Postanowieniem z października
2015 r., doręczonym skarżącym 12 grudnia 2015 r., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznawszy,
że nie jest ona oczywiście uzasadniona.
Zdaniem skarżących art. 3989 § 1 pkt 4 kpc jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji, ponieważ „prawdziwa treść tego przepisu ukształtowana w praktyce
jego stosowania doprowadziła do sytuacji odmawiania przyjmowania do rozpoznawania skarg kasacyjnych opartych wyłącznie na
przesłance wskazanej w skarżonym przepisie, tj. skarga jest oczywiście uzasadniona, w sytuacji kiedy skarga kasacyjna spełnia
wszystkie wymogi”.
Ponadto w przekonaniu skarżących art. 3989 § 1 pkt 4 kpc jest niezgodny z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji, ponieważ „pomimo złożenia stosownego wniosku w trybie ustawy
z września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Sąd Najwyższy konsekwentnie odmawia udzielenia informacji o liczbie
skarg kasacyjnych, jakie wpłynęły do Sądu Najwyższego