Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 listopada 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 58/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 marca 2017 r. (data nadania) W.J. (dalej: skarżący), wystąpił
o stwierdzenie, że art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. poz. 437, ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca) w związku z art. 552a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –
Kodeks postępowania karnego (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania
karnego oraz niektórych innych ustaw; Dz. U. poz. 1247; dalej: k.p.k.), jest niezgodny z art. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą.
Wyrokiem z 18 października 2012 r. (sygn. […]) Sąd Rejonowy w W. uniewinnił skarżącego od popełnienia zarzucanych mu czynów.
W związku z tym skarżący, we wniosku z 30 września 2016 r., skierowanym do Sądu Okręgowego w W. Wydział Karny (dalej: Sąd
Okręgowy) na podstawie art. 552a § 1 k.p.k., zażądał zasądzenia od Skarbu Państwa 14 537 589,36 zł tytułem odszkodowania oraz
525 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za niesłuszne stosowanie środków zapobiegawczych (tj. zabezpieczenia na koncie i gotówce
skarżącego, zakazu opuszczania kraju połączonego z zatrzymaniem paszportu oraz poręczeń majątkowych). Postanowieniem z 9 listopada
2016 r. (sygn. […]) Sąd Okręgowy, stwierdziwszy swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania wniosku, przekazał go do rozpoznania
– jako właściwemu rzeczowo i miejscowo – Sądowi Okręgowemu w W. Wydział Cywilny. Na to rozstrzygnięcie skarżący wniósł zażalenie.
Postanowieniem z 8 grudnia 2016 r. (sygn. […]) Sąd Apelacyjny w W. Wydział Karny, utrzymał w mocy środek odwoławczy. W uzasadnieniu
tego rozstrzygnięcia wskazał, że art. 552a § 1 k.p.k., na którym skarżący oparł swoje żądania, obowiązywał od 1 lipca 2015
r. do 14 kwietnia 2016 r. Skarżący złożył wniosek 30 września 2016 r.,