Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 lutego 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 58/99 |
Uzasadnienie:
I
W skardze konstytucyjnej z 20 kwietnia 1999 r. pełnomocnik skarżących zarzucił sprzeczność art. 9 ust. 1 i 2, art. 10 ust.
1 pkt 3, art. 14 ust. 2 pkt 5, art. 22 ust. 1, 5 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz.U. Nr 80, poz. 350 ze zm.) z art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1, art. 32 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz
z zasadą niedyskryminacji określoną w art. 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w związku z art. 87 ust. 1 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej. Podniósł także zarzut sprzeczności art. 6, art. 7 i art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego
z art. 2, art. 7 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 21 maja 1999 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych
złożonej skargi, a w szczególności do przedstawienia argumentów, które ich zdaniem, pozwalają uznać, iż zaskarżone przepisy
art. 6, 7 i 8 kodeksu postępowania administracyjnego były podstawą wydania ostatecznego orzeczenia zapadłego w niniejszej
sprawie. Skarżący zostali zobowiązani również do wskazania sposobu w jaki, ich zdaniem zaskarżone przepisy ustawy z dnia 26
lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 80, poz. 350; ze zm. do zmiany wynikającej z Dz.U. z 1993
r., Nr 28, poz. 127 – stan prawny obowiązujący do końca 1995 r.) naruszają przywołane prawa i wolności konstytucyjne.
W piśmie procesowym, będącym odpowiedzią na zarządzenie Trybunału Konstytucyjnego, pełnomocnik skarżących rozwinął podniesiony
zarzut sprzeczności art. 6, art. 7 i art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego z art. 2, art. 7 i art. 32 ust. 1 Konstytucji
RP i wskazał, iż zarzuca organom orzekającym w sprawie jego mocodawców naruszenie przytoczonych zasad ogólnych postępowania
administracyjnego.
W