Postanowienie TK z dnia 21 lipca 2010, sygn. Ts 59/10

W skardze konstytucyjnej z 10 lutego 2010 r. skarżący – Piotr M. zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej: k.p.a.). Zaskarżonemu przepisowi k.p.a. skarżący zarzucił niezgodność z art. 7 Konstytucji. Istota takiej niezgodności polegać miała – zdaniem skarżącego – na tym, że art. 6 k.p.a. „nie przewiduje obowiązku działania organów administracji w granicach prawa”.

Postanowieniem z 21 lipca 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu tego orzeczenia Trybunał wskazał, że skarżący nie dopełnił podstawowego obowiązku wynikającego z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), a polegającego na wyjaśnieniu, jakie konstytucyjne wolności lub prawa i w jaki sposób – jego zdaniem – zostały naruszone przez przepis zakwestionowany w skardze konstytucyjnej. Za prawidłowe wypełnienie powyższego obowiązku nie mogło być bowiem uznane odwołanie się w skardze konstytucyjnej wyłącznie do zasady wynikającej z art. 7 Konstytucji. Ponadto Trybunał podkreślił, że argumentacja