Postanowienie TK z dnia 25 lutego 2010, sygn. Ts 6/08

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 3 stycznia 2008 r. pełnomocnik skarżących zarzucił art. 245 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) sprzeczność z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Działając na podstawie kwestionowanego przepisu, Sąd Rejonowy w Poznaniu – Wydział II Cywilny wyrokiem z 21 marca 2007 r. (sygn. akt II C 479/06) oddalił powództwo wniesione przez skarżących, podając w uzasadnieniu, że przedstawiona przez nich opinia rzeczoznawcy powinna być traktowana jako dokument prywatny. Apelacja wniesiona od powyższego rozstrzygnięcia została oddalona przez Sąd Okręgowy w Poznaniu – Wydział II Cywilny Odwoławczy, wyrokiem z 24 sierpnia 2007 r. (sygn. akt II Ca 1257/07).

Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć skarżący wiążą naruszenie zasady równości oraz prawa do rozpatrzenia sprawy przez bezstronny sąd. W uzasadnieniu stawianych zarzutów skarżący podnoszą, że wbrew temu, co twierdzi sąd II instancji, art. 245 k.p.c. nie upoważnia sądu do pominięcia dowodu z dokumentu prywatnego przedstawionego przez stronę. Nie ma podstaw do deprecjonowania mocy dowodowej dokumentu tylko w oparciu o „źródło jego genezy”. Skarżący przytaczają ponadto głosy doktryny i orzeczenie Sądu Najwyższego wskazujące, że sąd może wyrokować także w oparciu o treść dokumentów prywatnych. Uzasadniając naruszenie zasady równości, skarżący wywodzą: „Sądy obu instancji dyskredytując dowód skarżących wyłącznie w oparciu o jego źródło – bez jego merytorycznego rozpatrzenia – (…) de facto dopuściły się ich zdaniem dyskryminacji. Skoro dla sądu obu instancji – wykładnia art. 245 kpc oznacza prymat jednego dowodu w procesie (tzw. »publicznego«) nad innym dowodem (tzw. »prywatnym«) – to Sądy te zdaniem skarżących dopuściły się pogwałcenia zasady równości, także równości wobec prawa. Nie można bowiem zdaniem skarżących a priori, bez merytorycznej analizy