Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 stycznia 2023 r.
|
| Sygn. akt Ts 60/22 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 marca 2022 r. (data nadania), D.W. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia w oparciu
o następujący stan faktyczny:
Decyzją z 22 kwietnia 2020 r. (znak: […]) Prezydent Miasta G. odmówił przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego
na okres od 16 marca do 11 września 2020 r. W uzasadnieniu tej decyzji podniósł, że skarżąca nie zrezygnowała z zatrudnienia,
albowiem przez cały ten czas, przebywając na urlopie wychowawczym, pozostawała w stosunku pracy.
Samorządowe Kolegium odwoławcze w G. decyzją z 6 lipca 2020 r. (znak: […]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej
instancji.
Skargę na powyższą decyzję oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z 28 stycznia 2021 r. (sygn. akt […]).
Wyrokiem z 21 października 2021 r. (sygn. akt […]) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącej na orzeczenie
sądu pierwszej instancji.
2. Zdaniem skarżącej wykładnia kwestionowanych przepisów przyjęta w jej sprawie narusza konstytucyjną zasadę sprawiedliwości
społecznej, prawo do równego traktowania przez władze publiczne oraz gwarancję uwzględnienia dobra rodziny (art. 2, art. 32
ust. 1 oraz art. 71 ust. 1 Konstytucji).
3. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 6 maja 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 13 maja 2022 r.),
wydanym w trybie art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805,
ze zm.), skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych przez doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność
z oryginałem:
a) decyzji:
– Prezydenta Miasta G. z 22 kwietnia 2002 r. (znak […]) wraz z czterema kopiami,
– Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z 6 lipca 2020 r. (nr