Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 lutego 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 61/02 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Józefy i Jacka Kurkiewicz złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 30 kwietnia 2002 r. zarzucono, iż
art. 3921 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art.
8 w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący wskazali, iż postanowieniem z 29 maja 2001 r. (sygn. akt I Ca 727/00) Sąd Okręgowy w Nowym Sączu odrzucił ich kasację
od wyroku tegoż sądu z 15 marca 2001 r. (sygn. akt I Ca 727/00), jako niedopuszczalną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia
niższą niż 10.000 zł. Postanowieniem z 20 listopada 2001 r. (sygn. akt III CZ 101/01) Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżących
na postanowienie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu.
Zdaniem skarżących, zakwestionowana regulacja prowadzi do naruszenia zasady równości w zakresie dostępu do Sądu Najwyższego
i rozpoznania kasacji. Skarżący zarzucili, iż przyjęte w art. 3921 § 1 kodeksu postępowania cywilnego kryterium dopuszczalności kasacji ma charakter sztucznego ograniczenia kontroli instancyjnej
w sprawach, które są istotne dla dalszej egzystencji skarżących.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 7 sierpnia 2002 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając,
iż skarżący pomimo przysługujących im środków prawnych nie kwestionowali wartości przedmiotu sporu w czasie postępowania sądowego
przyjętego za podstawę wystąpienia ze skargą konstytucyjną. Trybunał Konstytucyjny uznał w związku z tym, iż nie doszło do
naruszenia konstytucyjnych praw przysługujących skarżącym. Trybunał Konstytucyjny wskazał ponadto, iż Konstytucja RP nie formułuje
samoistnego prawa rozpoznawania przez Sąd Najwyższy środków odwoławczych od każdego rozstrzygnięcia wydawanego przez sąd powszechny
w dwuinstancyjnym postępowaniu.
Na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego skarżący wnieśli zażalenie, w którym wskazali, iż zostali pozbawieni prawa do kontroli
instancyjnej oraz sprawiedliwego i wszechstronnego rozpatrzenia sprawy, bowiem nie mogli kwestionować wartości