Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 maja 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 61/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 lutego 2008 r. skarżący domaga się stwierdzenia, że art.
1302 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest
niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 Konstytucji, ponieważ traktuje przedsiębiorców
inaczej niż osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, a na jego podstawie sądy powszechne odrzucają apelacje.
Nadto skarżący podniósł z ostrożności, że art. 1302 § 1 i 3 k.p.c., który traktuje adwokatów, radców prawnych oraz rzeczników patentowych nierówno w stosunku do osób fizycznych
nieprowadzących działalności gospodarczej, jest niezgodny ze wskazanymi powyżej wzorcami konstytucyjnymi, ponieważ na jego
podstawie sądy powszechne odrzucają apelacje oraz inne środki zaskarżenia podlegające rozpoznaniu przez sądy II instancji.
Skarżący podkreśla, że apelacja jest podstawowym środkiem odwoławczym, służącym merytorycznemu zaskarżaniu orzeczeń i decyzji
wydanych w I instancji. Wyraz temu, że każda strona ma prawo do zaskarżania orzeczeń wydanych w I instancji daje art. 78 Konstytucji,
natomiast art. 176 ust. 1 Konstytucji stanowi, że postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne, a przepisy Konstytucji,
w myśl art. 8, stosuje się bezpośrednio. Przepisem niższej rangi, w ocenie skarżącego, nie można uniemożliwiać wniesienia
podstawowego środka zaskarżenia, jakim jest apelacja, nawet jeżeli jest on nieopłacony lub nieprawidłowo opłacony. Do czasu
wprowadzenia do k.p.c. art. 1302 wszystkie strony były wzywane do uzupełnienia braków formalnych, jeżeli z ich powodu pismo nie mogło otrzymać prawidłowego
biegu. Zaskarżona regulacja stawia natomiast przedsiębiorców, adwokatów, radców prawnych i rzeczników patentowych w gorszej
sytuacji, ponieważ jeżeli popełnią oni błąd i nie wniosą prawidłowej opłaty, zostaną skutecznie pozbawieni prawa wniesienia
apelacji. Argumenty te przesądzają, zdaniem skarżącego, także o niezgodności zakwestionowanej