Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 września 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 61/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 marca 2010 r. Monika i Janusz K. (dalej: skarżący) domagali
się stwierdzenia, że art. 8 w zw. z art. 10 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego
w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459, ze zm.; dalej: ustawa o przekształceniu) jest niezgodny z art.
21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 27 marca 2012 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze. W ocenie Trybunału zaskarżony
przepis nie stanowił podstawy – w rozumieniu art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) – ostatecznego rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie skarżących.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazują, że w chwili złożenia wniosku o przekształcenie użytkowania wieczystego
we własność, tj. 8 września 2003 r., istniała tylko jedna nieruchomość, mająca w przeważającej części charakter mieszkaniowy.
Ten stan faktyczny był – zdaniem skarżących – wiążący dla wszystkich organów orzekających w ich sprawie, bez względu na okoliczność,
że później doszło do wieczystoksięgowego podziału na dwie nieruchomości. Podział nieruchomości nastąpił zresztą – co podkreślają
skarżący – na skutek ekonomicznego