Postanowienie TK z dnia 16 lipca 2019, sygn. Ts 61/19

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 kwietnia 2019 r. (data nadania) W.T. (dalej: skarżący), wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 13 maja 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi przez: wskazanie, jakie wolności lub prawa skarżącego wyrażone w art. 2, art. 32, art. 45 i art. 47 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – i w jaki sposób – zostały naruszone przez zakwestionowany w skardze art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 785, ze zm.; dalej: ustawa o kosztach); uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanego art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach z konstytucyjnymi wolnościami lub prawami skarżącego z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; przedstawienie stanu faktycznego.

Skarżącego wezwano także do doręczenia: czterech egzemplarzy wniesionej skargi konstytucyjnej z 18 kwietnia 2019 r.; pięciu egzemplarzy pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym; odpisu (albo kopii poświadczonej przez pełnomocnika) i czterech kopii postanowienia Sądu Apelacyjnego w Ł. I Wydział Cywilny z 4 grudnia 2018