Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 stycznia 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 61/99 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Eugeniusza Ł., wniesionej 30 kwietnia 1999 r., zarzucono niezgodność art. 3581§3 kodeksu cywilnego – wprowadzonego na mocy art. 1 pkt 52 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny
(Dz.U. Nr 55, poz. 321) z art. 2, art. 30 i art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu podniesiono,
że wydane na podstawie zakwestionowanego przepisu ustawy orzeczenia Sądu Apelacyjnego w W. (wyrok z 13 lutego 1997 r., sygn. akt I A Ca 28/96) i Sądu Najwyższego (wyrok z 20 maja 1998 r., sygn. I CKN 690/97), dotyczące zasądzenia na rzecz skarżącego skapitalizowanej renty odroczonej należnej od Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń
na Życie S.A., doprowadziły do naruszenia jego konstytucyjnych praw. Nastąpiło to poprzez dokonanie przez sądy orzekające
w sprawie niewłaściwej oceny istniejącego pomiędzy stronami stosunku zobowiązaniowego, w szczególności wskutek dwukrotnego
obciążenia skarżącego skutkami inflacji, pomimo tego, że był on stroną znajdującą się w faktycznie słabszej sytuacji.
Postanowieniem z 8 sierpnia 1999 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdzając,
że nie został spełniony – podstawowy dla dopuszczalności merytorycznego rozpoznania skargi – warunek wskazania przez skarżącego
sposobu naruszenia jego konstytucyjnych praw przez zakwestionowany przepis ustawy.
Na postanowienie to wniósł zażalenie pełnomocnik skarżącego, w którym powtórzony został argument, iż wadliwość przepisu polega
na tym, że daje on podstawę dla niekorzystnych (z punktu widzenia skarżącego) modyfikacji zaistniałych wcześniej stosunków
majątkowych, czym naruszona zostaje istota zagwarantowanego w konstytucji prawa własności skarżącego.
Ponadto z pismem do Trybunału Konstytucyjnego wystąpił sam skarżący. Zawarł w nim szereg zarzutów dotyczących głównie treści
wydanych przez sądy wyroków. Odnośnie samego postanowienia Trybunału Konstytucyjnego, skarżący sformułował nieuprawnione (w
świetle istoty i charakteru postępowania związanego z rozpoznawaniem skargi konstytucyjnej) oraz mało sprecyzowane