Postanowienie TK z dnia 26 września 2002, sygn. Ts 62/02

W skardze konstytucyjnej z dnia 6 maja 2002 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej – Wawel-Imos International Sp. z o.o., zakwestionował zgodność z Konstytucją RP przepisów 10a i 10b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych (dalej: rozporządzenie). Zakwestionowanym przepisom zarzucono, że wydane zostały z przekroczeniem granic upoważnienia wynikającego z art. 40 ust. 7 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14, poz. 60 ze zm.), co w konsekwencji prowadzić ma do naruszenia art. 92 ust. 1 i 2 w zw. z art. 7 Konstytucji RP.

Skarga sformułowana została w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją z dnia 23 lutego 1998 r. (nr DU-2/R/214/98) Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w Krakowie orzekł o przywróceniu stanu pierwotnego pasa drogowego naruszonego przez skarżącą i jednocześnie nałożył na skarżącą karę pieniężną, w wysokości ustalonej w oparciu o przepisy zakwestionowanego rozporządzenia. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 1998 r. (sygn. Kol. Odw. 592/98/H/782/D). Skarga skarżącej na powyższą decyzję została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2001 r. (sygn. akt II Sa/Kr 1300/98). Wyrok ten wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 7 lutego 2002 r.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków skargi konstytucyjnej przez wskazanie, jakie konstytucyjne prawa lub wolności i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – naruszone zostały przez zakwestionowane przepisy rozporządzenia. W piśmie z dnia 1 lipca 2002 r., pełnomocnik skarżącej ponowił zarzut naruszenia art. 92 ust. 1 i 2 Konstytucji. Przewidziane w treści zaskarżonych przepisów uzależnienie stawek opłat od kwartalnego wskaźnika cen towarów i usług spowodowało bowiem