Postanowienie TK z dnia 20 lipca 2004, sygn. Ts 62/04

W skardze konstytucyjnej Zygmunta Krasuckiego zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.). Zaskarżonemu przepisowi skarżący zarzucił sprzeczność z art. 32 ust. 1 Konstytucji, statuującym zasadę równości wobec prawa. Istoty takiej sprzeczności upatruje skarżący w arbitralnym ograniczeniu przez ustawodawcę korzystania z możliwości obliczenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury przez zawężenie uwzględnianego okresu zatrudnienia do ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających rok złożenia wniosku o emeryturę, wyłączając zaś dopuszczalność takiego obliczenia w oparciu o cały okres zatrudnienia i płacenia składek na fundusz emerytalny. Wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej pełnomocnik skarżącego ponownie sformułował zarzut naruszenia przez zaskarżone unormowanie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa.

Postanowieniem z 20 lipca 2004 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Jako podstawę takiego rozstrzygnięcia powołał niedopełnienie przez skarżącego wymogu wskazania, jakie konstytucyjne prawa lub wolności, i w jaki sposób, zostały naruszone przez zaskarżony przepis. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego powyższego wymogu nie wypełnia bowiem samoistne