Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 marca 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 62/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 marca 2012 r. Z.D. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie
zgodności art. 39823 § 2 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej:
k.p.c.) z art. 176 Konstytucji.
Skargę sformułowano na podstawie następującego stanu faktycznego. Skarżący złożył wniosek o ustanowienie radcy prawnego z
urzędu w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wielkopolskim o pozbawienie tytułu wykonawczego
wykonalności. 12 września 2011 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Gorzowie Wielkopolskim – Wydział I Cywilny (sygn.
akt I C 1035/09) wydał postanowienie, w którym oddalił wniosek skarżącego. Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim – Wydział
I Cywilny w postanowieniu z 22 listopada 2011 r. (sygn. akt I C 1035/09) utrzymał w mocy postanowienie referendarza.
W myśl art. 39823 § 2 zdanie drugie k.p.c. sąd rozpoznający skargę na postanowienie referendarza o odmowie ustanowienia adwokata lub radcy
prawnego orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Skarżący twierdzi, że zaskarżony przepis narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego, ponieważ najpierw jako sąd
pierwszej instancji orzekł referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Gorzowie