Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 listopada 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 62/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 4 marca 2013 r. Przedsiębiorstwo Komunikacyjno-Spedycyjne Tychy Sp. z o.o. (dalej: skarżąca, spółka)
zakwestionowała zgodność § 13 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za
czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z
2013 r. poz. 461; dalej: rozporządzenie) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 79 ust. 1 Konstytucji. Alternatywnie spółka zakwestionowała
zgodność § 13 ust. 6 rozporządzenia z art. 79 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 7 marca 2013 r. (SK 30/09) Trybunał Konstytucyjny zasądził od Skarbu Państwa na rzecz spółki zwrot kosztów
zastępstwa procesowego przed Trybunałem Konstytucyjnym w wysokości 120 zł. W związku z wydaniem tego postanowienia spółka
złożyła do Trybunału skargę konstytucyjną, w której podniosła, że Trybunał Konstytucyjny zasądził kwotę nieadekwatną do wysiłku
i nakładu pracy „skarżącego”. Według niej „nie oddaje [ona bowiem] faktycznych kosztów przeprowadzenia postępowania sądowego,
co w konsekwencji w znacznym stopniu utrudnia dochodzenie (…) praw w oparciu o instytucję skargi konstytucyjnej, wynikające
z art. 79 ust. 1 Konstytucji”. W dalszej części uzasadnienia spółka stwierdziła, że „prawo do skargi konstytucyjnej, należy
postrzegać jako szczególny rodzaj uprawnienia determinującego prawo do sądu”. Zdaniem skarżącej skarga konstytucyjna jest
„szczególnym środkiem prawnym pozwalającym jednostce na zwrócenie się do sądu konstytucyjnego o zweryfikowanie ostatecznych
rozstrzygnięć władz publicznych”.
Postanowieniem z 13 sierpnia 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego postanowienia Trybunał stwierdził, że w orzeczeniu, wskazanym przez skarżącą jako ostateczne, nie rozstrzygano o prawach
wynikających z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Treścią postanowienia była kwestia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przed
sądem konstytucyjnym w sprawie o sygn. SK 30/09. Wziąwszy pod uwagę,