Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 lutego 2006 r.
|
| Sygn. akt Ts 63/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 17 kwietnia 2005 r., pełnomocnik skarżącego – Klaudiusza Balcerzaka zakwestionował zgodność z Konstytucją
przepisu § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1995 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków
inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego w gminach zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym (Dz. U.
Nr 14, poz. 63 ze zm., dalej: rozporządzenie). Zaskarżonemu przepisowi rozporządzenia skarżący zarzucił niezgodność z art.
2, art. 7, art. 20, art. 22, art. 32 ust. 1 i 2, art. 65 ust. 5, art. 92 ust. 1 oraz art. 217 Konstytucji. Uzasadniając zarzuty
sformułowane wobec tego unormowania skarżący wskazał na bezprawne zróżnicowanie sytuacji wspólników spółki cywilnej w stosunku
do spółek prawa handlowego w zakresie przekształcania ich formy prawnej, prowadzące do naruszenia praw i wolności wyrażonych
we wskazanych wyżej przepisach konstytucyjnych.
Postanowieniem z 22 września 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania niniejszej skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
W uzasadnieniu stwierdził, że skarga wniesiona została z przekroczeniem ustawowego terminu do korzystania z tego środka ochrony
praw i wolności. W przypadku skarżącego termin ten rozpoczął bieg z dniem doręczenia mu prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu
Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z 2 października 2003 r. (sygn. akt SA/Po 4584/01), tj. z dniem
3 listopada 2003 r. Podjęta następnie przez skarżącego próba zakwestionowania tego orzeczenia za pomocą skargi kasacyjnej
wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowiła okoliczność nie mającą już wpływu na stwierdzenie przekroczenia
terminu do wystąpienia ze skargą konstytucyjną.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego wniósł pełnomocnik skarżącego. Podniósł w nim, że skarga konstytucyjna
wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu, liczonego od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżącego wyroku Naczelnego
Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 listopada 2004 r. (sygn. akt FSK 623/04), którym oddalona została wniesiona przez