Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 czerwca 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 63/16 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 marca 2016 r. (dana nadania) Sp. z o.o. z siedzibą
w T. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 3941 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej: kpc) „w zakresie, w
jakim uniemożliwia zaskarżenie postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postepowania wydanego po raz pierwszy
przez sąd drugiej instancji”, i art. 406 kpc „w zakresie, w jakim uniemożliwia stosowanie art. 394 § 1 kodeksu postępowanie
cywilnego, gdy o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania nie orzeka sąd pierwszej instancji”, z art. 78 w zw. z art. 176
ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 i w zw. z art. 32 Konstytucji.
2. Skargę sformułowano na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. Skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. (dalej: Sąd Okręgowy w K.) ze stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił
skargę postanowieniem z kwietnia 2015 r. Skarżąca złożyła zażalenie na to postanowienie. Zostało ono odrzucone jako niedopuszczalne
postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z maja 2015 r. Na to postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, które zostało odrzucone
postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z czerwca 2015 r. Skarżąca wystąpiła z zażaleniem również na to postanowienie. Zostało
ono odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z sierpnia 2015 r. Skarżąca wniosła zażalenie także na to postanowienie,
które zostało odrzucone przez ten sąd postanowieniem z września 2015 r.
3. Skarżąca wiąże naruszenie swoich konstytucyjnych wolności lub praw z wydaniem przez Sąd Okręgowy w K. postanowienia z września
2015 r. Wskazuje, że zostało ono podjęte na podstawie art. 3941 § 2 kpc. Jak twierdzi skarżąca, przepis ten wyłącza możliwość zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie
postępowania wydanego po raz pierwszy przez sąd drugiej instancji, przez co narusza konstytucyjne prawo do zaskarżenia decyzji
wydanej w pierwszej instancji (art. 78