Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 listopada 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 64/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 25 lutego 2008 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 410 w zw. z art. 458 w zw. z art.
466 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zw.
z art. 1 § 2 w zw. z art. 18 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.;
dalej: k.k.w.) z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw
człowieka i podstawowych wolności, oraz art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, a także z
art. 234 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2, ze zm.).
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis art. 410 w zw. z art. 458 w zw. z art. 466 § 1 k.p.k. w
zw. z art. 1 § 2 w zw. z art. 18 § 1 k.k.w. w zakresie, w jakim zezwala na wydanie merytorycznego orzeczenia kończącego postępowanie
w sprawie przez sąd bez rozpoznania wniosku strony o wystąpienie z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot
Europejskich jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka
i podstawowych wolności, oraz art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, a także z art. 234
Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.
Postanowieniem z 4 września 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, uznając,
że zaskarżony przepis nie był podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie skarżącego. Ostatecznym orzeczeniem wskazanym
przez skarżącego było postanowienie Sądu Okręgowego