Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 grudnia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 64/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 kwietnia 2019 r. (data nadania) A.Ł. (dalej: skarżąca),
reprezentowana przez radcę prawnego ustanowionego pełnomocnikiem z wyboru, przedstawiła następujący stan faktyczny:
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. (dalej: WSA) z 26 września 2017 r. (sygn. akt […]) oddalono skargę wniesioną
przez skarżącą na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, wydaną przez Wójta Gminy W. z 16 stycznia 2017 r.
(znak: […]), w której uznano za nieprawidłowe stanowisko skarżącej, wyrażone we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku od nieruchomości w zakresie opodatkowania elektrowni wiatrowej. W złożonym wniosku
skarżąca wniosła o udzielenie odpowiedzi na pytanie: „Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. za budowlę
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 716), dotyczących
podatku od nieruchomości uznaje się wyłącznie elementy budowlane elektrowni wiatrowej (tj. fundament i wieża), czy także urządzenia
techniczne wchodzące w skład elektrowni wiatrowej?” W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, że w jej ocenie, za budowlę
– w rozumieniu przepisów tej ustawy – uznać należy także urządzenia techniczne wchodzące w skład elektrowni wiatrowej.
Od wyroku WSA skarżąca wniosła skargę kasacyjną, którą oddalono wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2018
r. (sygn. akt […]), wskazanym jako ostateczne orzeczenie wydane w sprawie objętej wniesioną skargą.
Zdaniem skarżącej, kwestionowany art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 654) „uzupełnia katalog budowli lub obiektów budowalnych określonych w art. 3 pkt 1 i 3 ustawy z dnia
7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202), do którego odsyła art. 1a