Postanowienie TK z dnia 21 lutego 2012, sygn. Ts 65/10

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 11 marca 2010 r. skarżący zarzucił art. 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, ze zm.; dalej: ustawa o zaopatrzeniu żołnierzy) w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do żołnierzy, którzy uzyskali prawo do świadczenia emerytalno-rentowego przed 1 stycznia 1999 r., sprzeczność z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji.

Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w Łodzi decyzją z 29 grudnia 2008 r. (nr EWU–8960/1) odmówił skarżącemu ponownego ustalenia wysokości emerytury wojskowej oraz wypłacenia z tego tytułu kwot wyrównania wraz z odsetkami. Wyrokiem Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi – VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 27 kwietnia 2009 r. (sygn. akt VIII U 3226/08) oddalono odwołanie wniesione od tej decyzji. Apelacja wniesiona od powyższego orzeczenia została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 13 listopada 2009 r. (sygn. akt III AUa 676/09).

Zdaniem skarżącego, zaskarżony art. 6 ustawy o zaopatrzeniu żołnierzy w brzmieniu nadanym przez art. 159 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach z FUS) nie miał zastosowania do żołnierzy, którzy uzyskali prawo do świadczeń emerytalno-rentowych przed 1 stycznia 1999 r. W ocenie skarżącego, w momencie uzyskania decyzji przyznającej mu świadczenie emerytalno-rentowe nabył on także prawo do jego waloryzacji, przeprowadzanej na obowiązujących poprzednio zasadach (tzw. uposażeniowy sposób waloryzacji emerytury). Zastosowanie innych przepisów (wprowadzających waloryzację cenową w miejsce uposażeniowej) w drodze arbitralnej decyzji organu emerytalno-rentowego doprowadziło – w ocenie skarżącego – do uzyskania świadczenia