Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 65/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Janusz B. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. –
Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2010 r. Nr 176, poz. 1190, ze zm.; dalej: ordynacja
wyborcza do rad gmin) z art. 30, art. 54 ust. 1 i art. 62 ust. 1 Konstytucji oraz niezgodność art. 394 § 1 w związku z art.
357 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.),
w zakresie, w jakim dotyczy sądu działającego w trybie art. 37 ordynacji wyborczej do rad gmin, z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego pierwszy z zaskarżonych przepisów (art. 36 ust. 1 ordynacji wyborczej do rad gmin), w zakresie, w jakim
nie przewiduje możliwości skreślenia ze spisu wyborców obywatela na jego wniosek, złożony w ramach protestu przeciwko wybieranym
władzom samorządowym, stanowi przedmiotowe traktowanie obywatela, naruszenie jego wolności wyrażania poglądów oraz prawa do
zrzeczenia się prawa głosowania w wyborach samorządowych, które – w przekonaniu skarżącego – wynika z art. 62 ust. 1 Konstytucji.
Skarżący podniósł ponadto, że brak obowiązku uzasadniania postanowienia sądu rozpatrującego skargę na decyzję o nieuwzględnieniu
reklamacji na nieprawidłowości w spisie wyborców, wydanego na posiedzeniu niejawnym, wynikający z art. 394 § 1 w związku z
art. 357 § 2 k.p.c., w zakresie, w jakim dotyczy sądu działającego w trybie art. 37 ordynacji wyborczej do rad gmin, narusza
prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy przez sąd.
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał
stwierdził, że w zakresie zarzutów naruszenia Konstytucji przez art. 36 ust. 1 ordynacji wyborczej do rad gmin skarga konstytucyjna
jest