Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 czerwca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 66/08 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją przepisów
ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.). W szczególności
w skardze zarzucono, że art. 471, art. 1305, art. 3621, art. 364 § 2, art. 39823 § 1 i § 2, art. 4798 § 6 oraz art. 4977 § 3 k.p.c. są niezgodne z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 174, art. 175, art. 176 ust. 1 oraz art. 178 ust. 1 Konstytucji. Uzasadniając
zarzut niekonstytucyjności tych przepisów, skarżący skoncentrował się na problemie niedopuszczalności dokonywania przez „urzędników
sądowych” (referendarzy i asesorów) czynności w imieniu i w charakterze sądu. Jego zdaniem, zwłaszcza podejmowanie rozstrzygnięć
przez referendarzy, narusza prawa wywodzone ze wskazanych wyżej przepisów Konstytucji.
Postanowieniem Trybunału Konstytucyjnego z 6 maja 2008 r. odmówiono nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia Trybunał wskazał, że przepisy określone jako przedmiot wniesionej skargi w części nie spełniają wymogu oparcia
na ich podstawie ostatecznego orzeczenia wydanego w sprawie, w związku z którą skarga została wniesiona. Taką podstawą nie
był w szczególności art. 364 § 2 k.p.c. Za kompletnie niezrozumiałe uznał Trybunał wymienienie jako przedmiotu skargi także
art. 4798 § 6 oraz art. 4977 § 3 k.p.c., a to z tej przyczyny, iż tak oznaczone jednostki redakcyjne nie występują w treści obowiązującej ustawy – kodeks
postępowania cywilnego. W odniesieniu do pozostałych zakwestionowanych w skardze przepisów Trybunał stwierdził, że pozostają
one w merytorycznym związku tylko z jednym z podniesionych zarzutów,