Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 30 listopada 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 66/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 6 marca 2009 r. wniesiono o zbadanie zgodności art. 169 § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.
– Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 oraz art.
77 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1 Konstytucji. Ponadto zaskarżony został art. 502 § 2
w zw. z art. 139 § 1 w zw. z art. 136 § 2 k.p.c., a jako wzorce kontroli wskazano art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 oraz art.
77 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3, a także art. 32 i art. 7 oraz art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującym stanem faktycznym. Przeciwko skarżącemu wniesiono pozew
w postępowaniu upominawczym. Nakaz zapłaty z 2 listopada 1999 r. (sygn. akt II Nc 20464/99), wydany przez Sąd Rejonowy dla
m.st. Warszawy – II Wydział Cywilny, został uznany za skutecznie doręczony z dniem 8 grudnia 1999 r. na adres zameldowania
skarżącego. Sprzeciw od nakazu zapłaty z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący wniósł 2 października 2007 r. Wskazywał
w nim, że wiadomość o nakazie zapłaty otrzymał 1 października 2007 r. wobec wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko
niemu. Postanowieniem z 7 stycznia 2008 r. (sygn. akt II Nc 20464/99) Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia – VI Wydział Cywilny
oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty oraz odrzucił sprzeciw od nakazu zapłaty.
Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Zażalenie zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie – Wydział
V Cywilny Odwoławczy z 14 kwietnia 2008 r.