Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 października 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 66/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 marca 2012 r. Alicja W. (dalej: skarżąca) wystąpiła o
stwierdzenie niezgodności art. 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296,
ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 oraz art. 178 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującym stanem faktycznym. Skarżąca została skazana przez Sąd Rejonowy
w Żninie –Wydział V Grodzki wyrokiem z 20 marca 2006 r. (sygn. akt V K 41/06) za popełnienie przestępstwa z art. 157 § 3 ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.). Jedna z osób pokrzywdzonych popełnionym
przez skarżącą przestępstwem złożyła przeciwko niej powództwo o zadośćuczynienie, które Sąd Okręgowy w Bydgoszczy – Wydział
I Cywilny w części uwzględnił (wyrok z 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I C 550/09). Od tego wyroku skarżąca wniosła apelację,
która została w zasadniczej części oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku – Wydział I Cywilny z 15 grudnia 2011 r.
(sygn. akt I ACa 1215/11). Sądy okręgowy i apelacyjny uznały, że z uwagi