Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 czerwca 2025 r.
|
| Sygn. akt Ts 66/22 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 marca 2022 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący), reprezentowany
przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił o stwierdzenie, że art. 14 i art. 16 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o zgromadzeniach
(Dz. U. 2015 r. poz. 1485, ze zm.) jest niezgodny z art. 7, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust.
1 w związku z art. 176 ust. 1, art. 57 ust. 1 w związku z art. 45 ust.1 Konstytucji.
Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do pokojowego zgromadzenia, do rozpoznania sprawy
przez właściwy sąd w rozsądnym terminie, tak aby w przypadku zgromadzeń publicznych orzeczenie wydane w sprawie zapadło przed
terminem zgromadzenia oraz naruszenie jego prawa do rzetelnej procedury sądowej. Zdaniem skarżącego ustawodawca nie wskazał
w ustawie – Prawo o zgromadzeniach trybu ustawowego, w jakim powinny być rozpoznane środki odwoławcze od zakazu zgromadzenia wydanego
na postawie art. 14 ustawy, nie wskazał także, w jakim trybie do złożonych środków odwoławczych mają być stosowane przepisy
kodeksu postępowania cywilnego.
Postanowieniem z 7 listopada 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 20 listopada 2023 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił
nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, stwierdzając, że postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. I Wydział Cywilny z 18
stycznia 2022 r. (sygn. akt […]), wskazane przez skarżącego jako ostateczne, nie zostało wydane na podstawie kwestionowanych
w skardze przepisów, w związku z czym nie spełnia podstawowego wymogu wynikającego z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanego
w art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Wskazana okoliczność, zgodnie z art. 61 ust.