Postanowienie TK z dnia 07 sierpnia 2001, sygn. Ts 68/01
Sygnatura
Ts 68/01
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny odmówił rozpoznania skargi konstytucyjnej z powodu przekroczenia ustawowego terminu jej wniesienia, uznając że wyrok NSA stanowił ostateczne rozstrzygnięcie, a procedura rewizji nadzwyczajnej nie wpływa na bieg terminu do złożenia skargi.
Istota
Anna i Krzysztof W. złożyli skargę konstytucyjną przeciwko § 1 pkt 2 postanowienia nr 16 Rady ds. Badań i Certyfikacji z 1995 r., zarzucając niezgodność z art. 84 i 87 ust. 1 Konstytucji oraz przepisami ustawy o badaniach i certyfikacji. Sprawa dotyczyła nałożenia na skarżących obowiązku odprowadzenia do budżetu kwot ze sprzedaży wyrobów bez…
📖jeszcze 102 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
W skardze konstytucyjnej z 11 czerwca 2001 r. zarzucono, że § 1 pkt 2 postanowienia nr 16 Rady ds. Badań i Certyfikacji z
20 grudnia 1995 r. jest niezgodny z art. 84 i art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 21 ust. 3 i
art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz.U. Nr 55, poz. 250 ze zm.). Zdaniem skarżących
przedmiotowe postanowienie nakłada na obywateli obowiązek ponoszenia ciężarów nie przewidzianych w ustawie, stając się tym
samym źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Stanowi to rażące naruszenie art. 84 i art. 87 ust. 1 Konstytucji.
Pismem z 4 lutego 1998 r. Państwowa Inspekcja Pracy – Wojewódzki Inspektorat w Warszawie poinformowała skarżących, że w związku
z wprowadzeniem przez nich do obrotu wyrobów nie posiadających certyfikatu na tzw. znak bezpieczeństwa mają oni obowiązek
odprowadzenia do budżetu państwa kwoty uzyskanej ze sprzedaży tych wyrobów. Skarżący złożyli na powyższe pismo skargę do Naczelnego
Sądu Administracyjnego. NSA postanowieniem z 24 marca 1998 r. odrzucił skargę z uwagi na niewyczerpanie środków odwoławczych,
wyjaśniając, że pismo Państwowej Inspekcji Pracy z 4 lutego 1998 r. jest decyzją administracyjną od której skarżący winien
się odwołać do drugiej instancji. Skarżący złożyli więc odwołanie od przedmiotowej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie
terminu do złożenia odwołania. Wymieniona decyzja została jednak utrzymana w mocy decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji
i Konsumentów z 20 czerwca 1998 r. Skarga na decyzję z 20 czerwca 1998 r. została
📖jeszcze 596 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.