Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 listopada 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 68/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 marca 2014 r., W.T. (podatnik, skarżący) wniósł o zbadanie
zgodności: 1) art. 21 w związku z art. 1 pkt 34 lit. b ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa
oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 143, poz. 1199; dalej: ustawa zmieniająca z 2005 r.) z art. 118 ust. 1 oraz
art. 121 ust. 2 Konstytucji; a także 2) art. 21 ustawy zmieniającej z 2005 r. oraz art. 21 ustawy zmieniającej z 2005 r. w
związku z art. 20 § 1 i 2 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych
innych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz. 1387; dalej: ustawa zmieniająca z 2002 r.) z art. 2 Konstytucji.
Rozpatrywana skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Olsztynie
wydał decyzję wymiarową, co spowodowało zmianę rozliczenia podatku od towarów i usług (dalej: VAT) za kwiecień 2000 r. w stosunku
do zadeklarowanego przez skarżącego (decyzja z 28 maja 2008 r., znak KS-4-531-010130/11/IV-XII/2000). W konsekwencji część
zwrotu VAT za ten miesiąc, przekazana na rachunek podatnika 2 czerwca 2000 r., stała się zaległością podatkową w myśl art.
52 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm., dalej: ordynacja
podatkowa). Naczelnik Urzędu Skarbowego w Elblągu zaliczył wykazany przez podatnika zwrot VAT na poczet wyżej wskazanej zaległości
w tym podatku za kwiecień 2000 r. (postanowienie z 6 października 2009 r., nr PR/110626/09). Dyrektor Izby Skarbowej w Olsztynie
utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji (postanowienie z 5 stycznia 2010 r., nr E/825-0055/09). W