W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 kwietnia 2019 r. (data nadania) Parafia rzymskokatolicka
w M. (dalej: skarżąca), wystąpiła z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Skarżąca jest właścicielem nieruchomości – działek nr […] – położonych w M. (zapisanych w księdze wieczystej pod nr […]),
które zostały jej zwrócone na podstawie orzeczenia Komisji Majątkowej w Warszawie z 25 listopada 1994 r. (sygn. akt […]) oraz
działki nr […], położonej w D. gmina M. (zapisanej w księdze wieczystej pod nr […]). Działka nr […] została utworzona z połączenia
działek nr […], których własność skarżąca nabyła na podstawie umowy sprzedaży. Na wskazanych nieruchomościach posadowione
są linie energetyczne, których właścicielem jest Enea Operator Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (dalej: przedsiębiorstwo energetyczne
albo spółka). Pismem z 2 marca 2016 r. skarżąca zwróciła się do przedsiębiorstwa energetycznego o zawarcie umowy o ustanowienie
służebności przesyłu za odpowiednim wynagrodzeniem i o wypłatę wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Uzyskała
jednak odpowiedź odmowną.
W związku z tym, pozwem z 20 sierpnia 2016 r. skarżąca wniosła o zasądzenie od przedsiębiorstwa energetycznego kwoty 16 788
zł wraz z ustawowymi odsetkami od 6 maja 2016 r. do dnia zapłaty tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z jej nieruchomości.
Wyrokiem z 5 października 2017 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w P. Wydział IX Cywilny oddalił powództwo skarżącej, wskazując,
że 5 grudnia 2010 r. przedsiębiorstwo energetyczne nabyło, przez zasiedzenie w dobrej wierze, służebność przesyłu.
Wyrokiem z 8 listopada 2018 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w P. Wydział XV Cywilny Odwoławczy (dalej: Sąd Okręgowy) oddalił
apelację skarżącej. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącej 28 stycznia 2019 r.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2019 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 24 października
2019 r.)