Postanowienie TK z dnia 05 kwietnia 2006, sygn. Ts 69/05

W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 540 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) jest niezgodny z art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 190 ust. 4 Konstytucji. Zdaniem skarżącego naruszenie jego konstytucyjnych praw jest spowodowane tym, że art. 540 § 2 k.p.k. ogranicza prawo do wznowienia postępowania karnego do dwóch przypadków. Postępowanie można wznowić, gdy niekonstytucyjny przepis był podstawą prawną skazania lub warunkowego umorzenia postępowania. W sprawie skarżącego sąd wydał postanowienie o utrzymaniu w mocy decyzji o zatrzymaniu w oparciu o art. 464 § 1 i 2 k.p.k., który to przepis, na skutek skargi konstytucyjnej skarżącego Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 6 grudnia 2004 r. o sygn. SK 29/04, OTK ZU nr 11/A/2004, poz. 114 uznał za niekonstytucyjny. W związku z powyższym, skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania, jednak zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego we Wrocławiu wydanym na podstawie art. 540 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia tego wniosku.

Postanowieniem z 5 kwietnia 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Podstawą odmowy nadania dalszego biegu było stwierdzenie, że po wznowieniu postępowania względem skarżącego i tak toczyłoby się ono w oparciu