Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 września 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 69/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 11 marca 2010 r. Robert P. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 691 § 1 ustawy z dnia
23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1 i 2, art.
64 ust. 1, art. 71 ust. 1 oraz art. 75 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem z 5 lipca 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu orzeczenia
podniesiono, że skarga zmierzała do poddania kontroli TK indywidualnego rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie skarżącego. Ponadto,
skarżący nie określił sposobu naruszenia jego konstytucyjnych wolności lub praw, nie uzasadnił zarzutów niekonstytucyjności
kwestionowanych przepisów oraz nie uzupełnił braków formalnych skargi konstytucyjnej.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, w którym stwierdził, że: (1) zarzut nieuzupełnienia braków
formalnych skargi jest nieuzasadniony, gdyż pismo procesowe z 19 maja 2010 r. „zawiera ściśle zredagowane odpowiedzi skarżącego
na postawione w nim [tj. zarządzeniu wzywającym do usunięcia braków formalnych skargi] żądania”, (2) zakwestionowany w skardze
przepis „zyskał w praktyce treść sprzeczną z Konstytucją”, (3) Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu w wyroku przeciwko
Polsce uznał, że „brak możliwości wejścia