Postanowienie TK z dnia 24 czerwca 2015, sygn. Ts 69/15

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 lutego 2015 r. Garbary Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. e w związku z art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 i 2 pkt 2 i 3 oraz art. 10 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1025, ze zm.; dalej: ustawa o kosztach sądowych) w związku z art. 98 § 1 i 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim przepisy te „nakładają na stronę postępowania obowiązek uiszczenia opłaty sądowej od drugiej i każdej kolejnej apelacji wnoszonej w tej samej sprawie na skutek uchylenia przez sąd drugiej instancji wcześniej wydanego lub wydanych wadliwych orzeczeń pierwszoinstancyjnych oraz od drugiej i każdej kolejnej skargi kasacyjnej wnoszonej w tej samej sprawie na skutek uchylenia przez Sąd Najwyższy wcześniej wydanego lub wydanych wadliwych orzeczeń dwuinstancyjnych”, oraz w zakresie, w jakim art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o kosztach sądowych „nie przewiduje prawa do zwrotu stronie opłaty sądowej uiszczonej w związku z ponownym wniesieniem tego samego środka zaskarżenia do tej samej instancji z uwagi na uchylenie wcześniejszego błędnego orzeczenia (a więc gdy jest to kolejna opłata od kolejnego środka zaskarżenia tego samego rodzaju), ograniczając obowiązek zwrotu opłaty z urzędu wyłącznie do przypadku, gdy środek zaskarżenia został uwzględniony z powodu oczywistego naruszenia prawa, co w efekcie obciąża stronę przegrywającą postępowanie ciężarem ekonomicznym kilkukrotnego poniesienia tych samych opłat (pomimo że ponowne rozpatrywanie sprawy w tej samej instancji było spowodowane uchyleniem wcześniejszego błędnego orzeczenia organów sprawujących wymiar sprawiedliwości)” – z art.