Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 lutego 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 7/06 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego – Janusza Wysokiego skardze konstytucyjnej zakwestionowano zgodność z Konstytucją
art. 133 oraz art. 134 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm.). Zaskarżonym
unormowaniom wnoszący skargę zarzucił naruszenie prawa do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji (art.
78 Konstytucji) oraz zakazu ustawowego zamykania drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności i praw (art. 77 ust. 2 Konstytucji).
Ponadto uznał kwestionowane przepisy za niezgodne z zasadami wywodzonymi z art. 2 i art. 32 Konstytucji.
Postanowieniem z 9 maja 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
stwierdził, że ostateczne orzeczenie, wydane w sprawie, w związku z którą wniesiono skargę konstytucyjną, nie dotyczyło konstytucyjnych
wolności i praw skarżącego, wskazanych w skardze, jako jej podstawa. Orzeczenie to wydane zostało bowiem wskutek wniosku skarżącego
o wznowienie postępowania. Wniosek ten dotyczył jednakże postępowania, w którym nie doszło do orzeczenia o podmiotowych prawach
skarżącego, ale o prawach odrębnego podmiotu, jakim jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, we władzach której zasiadał
skarżący. Tym samym, zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, nie można mówić, aby wydane w trybie nadzwyczajnym (a takim jest postępowanie
w przedmiocie wznowienia postępowania) orzeczenia naruszyły prawa skarżącego określone w art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji.
Zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu wniósł pełnomocnik skarżącego. Zakwestionował w nim stwierdzenie,
iż wydane w sprawie orzeczenie nie dotyczyło praw skarżącego, określonych w art. 78 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji.