Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 listopada 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 7/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 stycznia 2009 r. skarżąca zarzuciła niezgodność art. 2c
ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79,
poz. 464, ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca) oraz art. 229 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, ze zm.; dalej: u.g.n.) z art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji.
Jako przedmiot zaskarżenia skarżąca wskazała wprawdzie również art. 229 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami
i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127, ze zm.; dalej: u.g.g.), jednakże ten akt prawny nie zawiera
jednostki o takim numerze, a z treści uzasadnienia skargi konstytucyjnej wynika jednoznacznie, że przedmiotem zaskarżenia
skarżąca uczyniła art. 229 u.g.n. Zgodnie z art. 2c ust. 1 ustawy zmieniającej, spółdzielni, związkowi spółdzielczemu i innym
osobom prawnym, które w dniu 5 grudnia 1990 r. były użytkownikami gruntu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 u.g.g.,
stanowiącego własność Skarbu Państwa lub gminy, przysługuje roszczenie o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu oraz
o przeniesienie własności znajdujących się na nim budynków i innych urządzeń oraz lokali. Art. 229 u.g.n. przewiduje natomiast,
że roszczenie, o którym mowa w art. 136 ust. 3 u.g.n. (o zwrot nieruchomości lub jej części przez poprzedniego właściciela
lub jego spadkobierców, jeżeli stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu), nie przysługuje, jeżeli przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nieruchomość została sprzedana albo ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego
na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w