Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 listopada 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 7/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 8 stycznia 2010 r. Witold J. (dalej: skarżący) zakwestionował
zgodność art. 38 ust. 2 pkt 2a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.
U. Nr 11, poz. 50, ze zm.; dalej: u.p.t.u.) oraz § 12a ust. 1 pkt 1 lit. j rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia
2000 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 119, poz. 1259; dalej: rozporządzenie z 2000 r.) w związku z art. 38 ust.
2 pkt 2a u.p.t.u. z art. 2, art. 7, art. 21 w związku z art. 64 ust. 3, art. 22, art. 32, 84, art. 92 ust. 1 oraz art. 217
Konstytucji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 10 maja 2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 16 maja 2011 r.) wezwano
skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez doręczenie brakujących orzeczeń oraz wskazanie sposobu naruszenia praw
i wolności przysługujących skarżącemu i naruszonych przepisami będącymi podstawą ostatecznego rozstrzygnięcia w jego sprawie.
Pismem z 23 maja 2011 r. skarżący, odnosząc się do zarządzenia sędziego przedstawił ogólną charakterystykę poszczególnych
przepisów Konstytucji oraz doręczył brakujące rozstrzygnięcia.
Postanowieniem z 4 czerwca 2012 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 47 ust. 1 w związku z art. 49 w związku z art.
36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK)
– odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Przyczyną odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej było nieuzasadnienie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw
lub wolności. Ponadto, Trybunał Konstytucyjny uznał za oczywiście bezzasadny zarzut, zgodnie z którym kwestionowana regulacja
narusza prawa skarżącego ze względu na dopuszczalność wydania przez ministra finansów