Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 grudnia 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 7/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 stycznia 2014 r. skarżący zakwestionował zgodność art.
87, art. 871 oraz art. 91 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: k.p.) z art.
2, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji.
Skargę konstytucyjną wniesiono na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. Wyrokiem z 19 grudnia 2012 r. (sygn. akt
II W 371/11), wydanym przez Sąd Rejonowy w Tychach – II Wydział Karny, skarżący został uznany za winnego popełnienia wykroczenia
stypizowanego w art. 282 § 1 k.p. (niewypłacenie, w ustalonym terminie, wynagrodzenia pracownikom). Apelację wniesioną od powyższego
rozstrzygnięcia oddalił Sąd Okręgowy w Katowicach – Wydział XXIII Karny Odwoławczy (dalej: Sąd Okręgowy w Katowicach) wyrokiem
z 26 marca 2013 r. (sygn. akt XXIII Ka 139/13), doręczonym skarżącemu 2 maja 2013 r.
Postanowieniem z 5 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Tychach – Wydział I Cywilny (sygn. akt I Co 859/13/5) ustanowił dla skarżącego
pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi konstytucyjnej. Okręgowa Rada Adwokacka w Katowicach (dalej: ORA w Katowicach)
wyznaczyła pełnomocnika decyzją z 9 października 2013 r., doręczoną adwokatowi 14 października 2013 r.
W trakcie postępowania sądowego skarżący wskazywał na powody, dla których nie wypłacił swoim pracownikom należnego im wynagrodzenia,
m.in. na spowodowane przez nich szkody oraz nierozliczenie się z zaliczek pieniężnych. Orzekające w sprawie sądy wykazały
jednak, że po pierwsze – zdarzenia te w większości przypadków nie zostały przez skarżącego udowodnione, a po drugie – że pracodawca
może potrącać z wynagrodzenia tylko kwoty wskazane w przepisach Kodeksu pracy i tylko do określonej w nich wysokości.
Z wydaniem powyżej wskazanych rozstrzygnięć skarżący wiąże naruszenie prawa do równej ochrony praw majątkowych oraz zakazu
dyskryminacji. Jego zdaniem zaskarżone