Postanowienie TK z dnia 24 lipca 2020, sygn. Ts 7/19

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 stycznia 2019 r. (data nadania) Z.M. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr […] z 7 kwietnia 2017 r. (znak: […]) nałożył na skarżącego oraz na M.M. obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w stanowiącym ich własność jednorodzinnym budynku mieszkalnym, które miały doprowadzić wykonane roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem i usunąć stan zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Decyzja miała na celu przede wszystkim wyeliminowanie zagrożenia wynikającego z tego, że budynek skarżących – wyższy od budynków sąsiednich – przesłaniał kominy znajdujące się w tych budynkach, powodując ich nieprawidłowe funkcjonowanie oraz dostosowanie ich budynku do postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Na skutek odwołania wniesionego przez skarżącego i M.M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr […] z 31 stycznia 2018 r. (znak:[…]), powołując się m.in. na art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.) uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Sprzeciw na powyższą decyzję złożyli skarżący wraz z M. M. wnoszą o zbadanie czy ,,norma kominowa PN-B-10425/1989” jest zgodna z Konstytucją.

Wyrokiem z 20 kwietnia 2018 r. (sygn. akt […]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. oddalił sprzeciw, wskazując w uzasadnieniu, że podnoszone w skardze okoliczności dotyczące niezgodności określonych przepisów z Konstytucją nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, ponieważ nie odnosi się ona do tych przepisów i jej treść oparta jest na art. 138 § 2 k.p.a. z powodu naruszenia przepisów postępowania co