Postanowienie TK z dnia 05 grudnia 2001, sygn. Ts 70/01

W skardze konstytucyjnej Andrzeja Stochaja zarzucono, iż art. 523 § 2 kodeksu postępowania karnego w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy – Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego oraz ustawy – Kodeks karny skarbowy (Dz.U. Nr 62, poz. 717) jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarżący wskazał, iż wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 5 kwietnia 2001 r. (sygn. akt II Aka 146/01) utrzymany został wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z 19 stycznia 2001 r. (sygn. akt III K 215/00), którym uznano go za winnego popełnienia przestępstwa i skazano na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Z uwagi na charakter orzeczonej sankcji, wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu nie podlega kasacji, skarżący zarzucił, iż doszło w ten sposób do naruszenia przysługującego mu prawa do równego traktowania a także prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy.

Zdaniem skarżącego zakwestionowana przez niego regulacja prawna prowadzi do naruszenia zasady równości, bowiem gwarantuje prawo do kasacji wyłącznie osobom skazanym na bezwzględną karę pozbawienia wolności. Unormowanie takie, pozbawiające skarżącego prawa do kasacji narusza jednocześnie zasady sprawiedliwości społecznej. Niezgodne jest także z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, bowiem wprowadza ograniczenie w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, które nie jest konieczne w demokratycznym państwie dla zapewnienia celów określonych w tym przepisie.

Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 5 grudnia 2001 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając, iż zakwestionowany przez skarżącego art. 523 § 2 kodeksu postępowania karnego nie stanowił podstawy wydania wskazanych w skardze konstytucyjnej orzeczeń sądowych, dotyczy bowiem kwestii dopuszczalności wnoszenia kasacji od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej