Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 września 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 70/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 9 marca 2009 r. zarzucono, że art. 84 § 3 w związku z art. 526 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997
r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim uregulowania te nie dają
żadnych podstaw do przeprowadzenia sądowej kontroli sporządzonej przez adwokata opinii o braku podstaw do sporządzenia kasacji,
a tym samym powierzają ocenę dopuszczalności wniesienia tego środka adwokatowi, naruszają art. 2, art. 10 ust. 2, art. 45
ust. 1, art. 175 ust. 1 oraz art. 177 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W ocenie skarżącego zaskarżone przepisy dają pełnomocnikowi przyznanemu z urzędu podstawę do odmowy sporządzenia nadzwyczajnego
środka zaskarżenia (kasacji), przy czym decyzja pełnomocnika nie podlega żadnej weryfikacji. Narusza to, zdaniem skarżącego,
jego konstytucyjne prawa wskazane w petitum skargi konstytucyjnej.
Skarga została wniesiona w związku z następującą sprawą. Sąd Okręgowy w Radomiu wyrokiem z 21 grudnia 2007 r. (sygn. akt V
Ka 1272/07) utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Radomiu z 11 września 2007 r. (sygn. akt II K 2076/05), uznając apelację
za oczywiście bezzasadną. Skarżący w ustawowym terminie sam sporządził i wniósł kasację. Zarządzeniem z 16 kwietnia 2008 r.
został wezwany do usunięcia braków formalnych kasacji poprzez: sporządzenie jej i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego
oraz dołączenie dowodu uiszczenia opłaty w kwocie 450 zł. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych kasacji
skarżący złożył wniosek o wyznaczenie adwokata z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji, jak również wniosek o zwolnienie
z opłaty kasacyjnej. Postanowieniem z 4 czerwca 2008 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata, który pismem z 3 lipca 2008 r.
poinformował sąd, że nie widzi podstaw do wniesienia kasacji. Odpis wyżej wymienionego pisma został doręczony