Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 27 września 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 70/10 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 marca 2010 r. Paweł T. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie
zgodności art. 49 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011
r. Nr 231, poz. 1376, ze zm.; dalej: ustawa o komornikach sądowych) z art. 2, art. 32, art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 11 czerwca 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze ze względu na oczywistą
bezzasadność zarzutów skargi (art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym,
Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Trybunał podkreślił, że przywołany w skardze wzorzec art. 45 ust. 1
Konstytucji jest nieadekwatny do oceny czynności komornika w postępowaniu egzekucyjnym. Okoliczność ta zaważyła na uznaniu
oczywistej bezzasadności zarzutu naruszenia prawa do sądu i powiązanych z nim zarzutów naruszenia prawa do niedyskryminacji
i prawa do równego traktowania (art. 32 Konstytucji) oraz zasady sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji).
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym podnosi, że prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) – wbrew
stanowisku wyrażonemu w postanowieniu o odmowie nadania jego skardze dalszego biegu – należy w aspekcie proceduralnym rozumieć
szeroko. Tym samym, zdaniem skarżącego, na prawo do sądu składa się również prawo do ukształtowania postępowania egzekucyjnego
zgodnie z wymogami sprawiedliwości, a zatem w przekonaniu skarżącego wskazany w skardze wzorzec był