Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 kwietnia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 70/12 |
Uzasadnienie:
1. W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 marca 2012 r. (data nadania),
M.K. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność: (1) art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
(Dz. U. Nr 179, poz. 1485, ze zm.; dalej: u.p.n.) w związku z art. 15 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
(Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, ze zm.; dalej: ustawa o Policji) z art. 41 ust. 1 i art. 47 w związku z art. 31 ust.
3 Konstytucji; (2) art. 15 ust. 7 ustawy o Policji z art. 40 oraz art. 45 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 2 Konstytucji.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z postanowieniem Zastępcy Prokuratora Rejonowego Warszawa-Śródmieście
Północ w Warszawie z 2 grudnia 2011 r. (sygn. akt Ds/Z3/11) o nieuwzględnieniu zażalenia skarżącego z 2 czerwca 2011 r. na
sposób przeprowadzenia i legalności kontroli osobistej dokonanej wobec skarżącego w dniu 28 maja 2011 r. przez funkcjonariusza
Wydziału Wywiadowczo-Patrolowego Komendy Stołecznej Policji podczas legalnego zgromadzenia, które miało miejsce 28 maja 2011
r.
3. Zdaniem skarżącego norma wywodzona z art. 62 ust. 1 u.p.n. oraz art. 15 ust. 1 pkt 5 ustawy o Policji stwarza warunki do
poniżającego traktowania jednostki poprzez naruszenie konstytucyjnie chronionych wolności osobistej oraz prawa do prywatności
(„wolności od nieuzasadnionej ingerencji władzy państwowej”) w sposób naruszający zasadę proporcjonalności, w szczególności
w jej „aspekcie formalnym”. Z kolei art. 15 ust. 7 ustawy o Policji – jak twierdzi skarżący – nie zapewnia „prawa do skutecznej
i bez zbędnej zwłoki sądowej kontroli legalności dokonywanych przez funkcjonariuszy Policji czynności, skutkujących ograniczeniem
wolności osobistej skarżącego, jego nietykalności cielesnej, co w następstwie prowadziło do podważenia