Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 31 maja 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 70/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 marca 2017 r. M.J. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie,
że art. 117 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (ówcześnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 1822,
ze zm., obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm., dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim przewiduje obowiązek udowodnienia
okoliczności wskazanych w oświadczeniu o niemożności poniesienia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika procesowego, jest niezgodny
z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 13 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych
w skardze przez dostarczenie pełnomocnictwa szczególnego w sprawie, odpisów postanowień: sądu rejonowego i sądu okręgowego,
kopii orzeczeń, które skarżący wskazuje w złożonej skardze, wnosząc o przeprowadzenie z nich dowodu, a także przez wskazanie,
jaka konstytucyjna wolność lub prawo skarżącego, wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji zostały naruszone oraz uzasadnienie
zarzutu niezgodności art. 117 § 2 k.p.c. ze wskazaną wolnością lub prawem skarżącego a także powołanie argumentów lub dowodów
na jego poparcie.
Pismem z 27 kwietnia 2018 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego odniósł się do powyższego zarządzenia.
Postanowieniem z 13 marca 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, albowiem przedstawione
zarzuty świadczą o zanegowaniu konstytucyjności stosowania prawa, nie zaś normy prawnej. Ponadto Trybunał stwierdził, że skarżący
nie wykazał, która wolność lub prawo skarżącego, i w jaki sposób zostały naruszone.
W zażaleniu na