Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 maja 2003 r.
|
| Sygn. akt Ts 73/02 |
Uzasadnienie:
Postanowieniem z 17 września 2002 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej zarzucającej
niezgodność art. 393 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia
24 maja 2000 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji z art. 45 ust. 1, art. 88 ust. 1 i
art. 2 Konstytucji RP. Podstawą odmowy był brak uzasadnienia zarzutu niekonstytucyjności zaskarżonych przepisów ustaw, brak
wskazania sposobu naruszenia konstytucyjnych praw skarżącej oraz oparcie części zarzutów na przepisach Konstytucji nie wyrażających
podmiotowych praw skarżącej.
W zażaleniu z 30 września 2002 r. skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia Trybunału Konstytucyjnego. Zdaniem pełnomocnika
skarżącej, przesłanki dopuszczalności skargi zostały spełnione. Dla uzasadnienia zarzutu niekonstytucyjności zaskarżonych
przepisów wystarcza, zdaniem pełnomocnika skarżącej, ogólne powołanie się na niejednoznaczne brzmienie przepisu. W zażaleniu
podniesiono, że prawo do kasacji jest konstytucyjnym prawem obywatela i wynika z art. 2 Konstytucji. Skarżąca podtrzymała
stanowisko wyrażone w skardze konstytucyjnej, w myśl którego z art. 88 ust. 1 Konstytucji wynika zakaz niekonstytucyjnego
ograniczania praw obywateli. Normatywna treść tego zakazu oparta jest również na art. 7 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.