Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 września 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 73/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 8 marca 2011 r. skarżąca zakwestionowała zgodność art. 18 ust. 5 lit. a-c ustawy z dnia 6 września
2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, ze zm.; dalej: u.t.d.) z art. 2, art. 20 i art. 22 w związku
z art. 31 ust. 3 oraz z art. 32, art. 64 ust. 2 i art. 76 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją z 15 lutego 2008 r. (nr 07/08) Komendant
Rejonowy Policji w Warszawie nałożył na skarżącą karę pieniężną za dopuszczenie się naruszeń obowiązków nałożonych na podmioty
prowadzące działalność w zakresie transportu drogowego, tj. za umieszczenie na dachu pojazdu baneru świetlnego, co było niezgodne
z zakazem, o którym mowa w art. 18 ust. 5 lit. c u.t.d. W wyniku wniesienia odwołania Komendant Stołeczny Policji decyzją
z 17 grudnia 2007 r. (nr Rdc 7070/08 C 6106/08) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarga na decyzję administracyjną
KSP została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2391/08).
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 12 października 2010 r. (sygn. akt II GSK 851/09) oddalił skargę kasacyjną.
Pod adresem zakwestionowanych przepisów skarżąca sformułowała szereg zarzutów. Po pierwsze, treść zaskarżonych regulacji prowadzi
do naruszenia swobody działalności gospodarczej, gdyż nie istnieje – zdaniem skarżącej – interes publiczny, który uzasadniałby
wprowadzenie w odniesieniu do przedsiębiorców wykonujących tzw. przewozy okazjonalne zakazów wynikających z art. 18 ust. 5
lit. a-c u.t.d. Skarżąca podkreśla, że interes publiczny, który mógłby uzasadniać wprowadzenie ograniczeń wolności działalności
gospodarczej nie może być utożsamiany z interesem określonej grupy przedsiębiorców. Przepisy te prowadzą do naruszenia zasady
proporcjonalności ograniczeń wolności działalności gospodarczej (art. 20 i art. 22