Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 października 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 74/11 |
Uzasadnienie:
Skarżący wniósł do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną, w której sformułował szereg zarzutów odnoszących się do
wydanego w jego sprawie postanowienia Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wskazał w niej
na nieprawidłowości związane z delegowaniem sędziego orzekającego w składzie sądu okręgowego, co jego zdaniem nastąpiło z
naruszeniem przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.;
dalej: p.u.s.p.), oraz z uznaniem przez Sąd Najwyższy, że wynikający z art. 386 § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) nakaz rozpoznania sprawy w innym składzie nie dotyczy
sądu drugiej instancji orzekającego ponownie w sprawie po uprzednim uchyleniu wyroku sądu pierwszej instancji. W jego ocenie
postanowienie Sądu Najwyższego było sprzeczne z obowiązującym prawem i art. 87 Konstytucji, a także ograniczało jego prawo
do sądu wynikające z art. 2, art. 45, art. 77 i art. 87 Konstytucji. Ponadto w piśmie nadesłanym w celu usunięcia braków formalnych
skargi konstytucyjnej skarżący podniósł, że naruszone zostały jego prawa i wolności wynikające z art. 2, art. 45 ust. 1 oraz
art. 78 Konstytucji.
Postanowieniem z 7 czerwca 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Wskazał w
nim trzy powody takiego rozstrzygnięcia. Po pierwsze, skarżący nie usunął w sposób prawidłowy braków formalnych skargi konstytucyjnej.
W odpowiedzi na zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 30 marca 2011 r. wzywające do usunięcia takich braków, skarżący
przysłał pismo, które, mimo