Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 kwietnia 2021 r.
|
| Sygn. akt Ts 74/20 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 kwietnia 2020 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, zarzucił niezgodność art. 39823 § 2 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) z art.
10 ust. 2, art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w
związku z art. 10 ust. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1, art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Postanowieniem z 29 stycznia 2021 r. (doręczonym skarżącemu 10 lutego 2021 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze
konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu postanowienia Trybunał uznał zarzuty skarżącego za oczywiście bezzasadne. Stwierdził
również, że skarżący w odniesieniu do art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2 Konstytucji
nie wskazał wynikających z tych przepisów wolności i praw oraz tego, w jaki sposób zostały one naruszone.
3. W zażaleniu z 15 lutego 2021 r. (data nadania) na powyższe postanowienie, skarżący zarzuca Trybunałowi, że błędnie uznał,
iż wniesiona skarga zawiera braki formalne uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Twierdzi, że w skardze wskazał wprost,
które jego konstytucyjne wolności i prawa zostały naruszone. Podkreśla, że wezwanie go do usunięcia braków formalnych skargi
nie miało zatem uzasadnionych podstaw. W związku z tym skarżący stwierdza, że nie powinien ponosić żadnych negatywnych konsekwencji
związanych z rzekomym nieusunięciem braków formalnych. Zaznacza że odpowiadając na powyższe wezwanie wskazał jednak, które
jego konstytucyjne wolności i prawa zostały naruszone.
Niezależnie