Postanowienie TK z dnia 13 września 2005, sygn. Ts 75/05

W skardze konstytucyjnej z 12 maja 2005 r. zarzucono, że art. 60 ust. 4b pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.; dalej: ustawa o zoz) jest niezgodny z art. 64 ust. 2, art. 2 i art. 87 Konstytucji, a art. 60 ust. 6 wskazanej ustawy jest niezgodny z art. 64 ust. 2, art. 2 i art. 7 Konstytucji oraz że ustawa ta w zakresie w jakim nie określa skutków materialnoprawnych przekształcenia samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej jest niezgodna z art. 64 ust. 2 oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji. Naruszenie praw konstytucyjnych skarżącej wynika z tego, że wskazana ustawa nie reguluje odrębnie kwestii następstwa prawnego w przypadku połączenia kilku samodzielnych zakładów opieki zdrowotnej w jeden zakład.

Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 13 września 2005 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu Trybunał Konstytucyjny wskazał, ze skoro roszczenia skarżącej zostały już zaspokojone, jak twierdzi ona sama w skardze, to brak jest aktualności naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw. Kwestia kosztów sądowych poniesionych przez skarżącą może zaś być rozpatrywana nie na podstawie zaskarżonych przepisów ustawy, lecz na gruncie art. 102 k.p.c. Ponadto Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że wskazana w skardze konstytucyjnej rozbieżność w orzecznictwie sądów powinna być rozpatrywana na płaszczyźnie stosowania prawa, tym samym nie mieści się ona w zakresie właściwości Trybunału.

W zażaleniu skarżąca zakwestionowała podstawy odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu i wniosła o skierowanie sprawy na rozprawę. Podniosła ona m.in., że doznała istotnego uszczerbku majątkowego na skutek poniesionych kosztów sądowych, a ze względu na treść art. 98 k.p.c. źródłem tego uszczerbku są zaskarżone przepisy ustawy. Przepisy te, wbrew stanowisku Trybunału Konstytucyjnego, zamykają skarżącej drogę do skutecznego dochodzenia praw majątkowych od przekształconego