Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 2 grudnia 2020 r.
|
| Sygn. akt Ts 75/18 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej z 7 maja 2018 r. (data nadania) K.W. (dalej: skarżący) kwestionuje zgodność art. 42 § 4 w związku
z art. 459 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1904, ze zm.) w zakresie,
w jakim przepisy te nie przewidują możliwości złożenia zażalenia na postanowienie sądu w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku
o wyłączenie sędziego od udziału w sprawie, z art. 176 ust. 1 w związku z art. 78, w związku z art. 45 ust. 1 i w związku
z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący uważa, że kwestionowany przepis pozbawia prawa do zaskarżenia orzeczenia wydanego w pierwszej instancji i tym samym
narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego oraz prawo do rozpatrzenia sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny
i niezawisły sąd. W konsekwencji narusza również zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa.
2. Postanowieniem z 17 grudnia 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ
została wniesiona z naruszeniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
3. W zażaleniu wniesionym do Trybunału 14 stycznia 2020 r. skarżący zwraca uwagę, że skarga konstytucyjna nie została wniesiona
z przekroczeniem ustawowego terminu, ponieważ nie nastąpiło wznowienie biegu terminu zawieszonego po złożeniu przez niego
wniosku