Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 czerwca 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 75/19 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 maja 2019 r. (data nadania), P.N. (dalej: skarżący) wystąpił
z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
Stan faktyczny, leżący u podstaw skargi konstytucyjnej, przedstawia się następująco.
Wyrokiem z 15 maja 2012 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w K. II Wydział Karny (dalej: Sąd Rejonowy) uznał skarżącego za winnego
popełnienia zarzucanych mu czynów (opisanych w punkcie III-XIV komparycji) i za to, na podstawie art. 85 i art. 86 § 1 i 2
ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.; dalej: k.k.) wymierzył mu karę łączną
dwóch lat i czterech miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych po 10 zł każda. Ponadto,
na podstawie art. 46 § 1 k.k., orzekł wobec skarżącego obowiązek naprawienia szkody. Od powyższego orzeczenia skarżący nie
wniósł apelacji.
Wyrok Sądu Rejonowego z 15 maja 2012 r. został przez skarżącego wskazany jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust.
1 Konstytucji.
W związku z tym rozstrzygnięciem skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego w K. I Wydział Cywilny z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika
z urzędu do sporządzenia skargi konstytucyjnej. Sąd uwzględnił